All posts in Bez kategorii

W ostatnim wpisie poruszyłam temat związany z zawodem menadżera.  Obecnie każda organizacja większa bądź mniejsza potrzebuje osoby, która będzie zarządzać całym przedsiębiorstwem. 

Dziś chciałabym skupić się na cechach oraz zachowaniach menadżerów w ogóle.

Aby menadżer mógł właściwie spełniać swoje funkcje zarządcze, powinien dysponować określonymi umiejętnościami i cechami osobowości, a także przyjmować postawy odpowiednie do charakteru wykonywanych zadań.

Umiejętności pożądane u menedżerów moim zdaniem to:

  • umiejętne rozwiązywanie problemów i podejmowanie decyzji,
  • umiejętne kierowanie własnym czasem i organizowanie własnej pracy,
  • właściwa ocena samego siebie, swoich mocnych i słabych stron,
  • rozumienie procesów zachodzących w przedsiębiorstwie i otaczającym je świecie,
  • osobiste zaangażowanie i przyjmowanie odpowiedzialności,
  • umiejętność myślenia analitycznego, strategicznego i wielowymiarowego,
  • umiejętność szybkiego zawierania znajomości, empatia, umiejętność przekonywania, wrażliwość na ludzkie problemy,
  • określanie celów dokładnych, wymiernych i osiągalnych, formułowanie ich realnie i wyczerpująco,
  • kierowanie ludźmi na zasadzie wymagania, wspomagania i wiązania,
  • utrzymywanie kontaktów ze współpracownikami, bycie otwartym i przyjmowanie otwartości,
  • delegowanie uprawnień, dawanie pracownikom prawa do podejmowania decyzji i rozliczanie ich z osiąganych wyników,
  • utrwalanie norm wydajności i motywowanie podwładnych do lepszej pracy,
  • przekazywanie podwładnym informacji i organizowanie ich przepływu między nimi,
  • obmyślanie i przygotowywanie uprawnień w pracy firmy, pobudzanie pracowników do dyskutowania pomysłów oraz współdziałania w poszukiwaniu najlepszych decyzji,
  • dokonywanie okresowej oceny sprawności pracowników, mobilizowanie ich do podnoszenia kwalifikacji i stwarzanie możliwości awansu.

Pożądane zachowania moim zdaniem to:

  • inicjatywa,
  • innowacyjność,
  • pobudzanie wydajności,
  • doskonalenie organizacji,
  • doskonalenie komunikacji,
  • podkreślanie uznania,
  • reprezentowanie zespołu,
  • organizowanie współpracy,
  • zapewnienie kontroli.

Każdy menedżer może posiadać innych zestaw cech, umiejętności i zachowań, a obserwując jego pracę i zachowanie się w organizacji, nie można jednoznacznie określić, czy jest on osobowością kierowniczą. Menedżerowie zachowują się bardzo różnie: jedni dążą do utrzymania wojskowej dyscypliny, inni działają szybko i impulsywnie, a jeszcze inni zastanawiają się i w nieskończoność analizują problem, zanim podejmą decyzję. Niektórzy wzbudzają przyjaźń i sympatię, inni trzymają się na uboczu nie tylko w stosunku do ludzi obcych, ale i do członków własnej organizacji.

 

Cechy i zachowania menadżerów

Cechy i zachowania menadżerów

 

Każda organizacja musi być odpowiednio zorganizowana, koordynowana i sterowana przez osoby specjalnie do tego powołane. Są to menadżerowie.

Menadżer to dziś jeden z ważniejszych zawodów.  Zajmuje się on zarządzaniem, które jest dziś najważniejszą siłą twórczą prosperowania i rozwoju każdej organizacji.

Źli menadżerowie mogą zniszczyć dobre przedsiębiorstwa, roztrwonić duże majątki, pogorszyć siłę konkurencyjną gospodarki, zmarnować lata poświęcone na zdobywanie wysokich kwalifikacji zawodowych, skazać tysiące ludzi na biedę i poniżenie bezrobociem, zepchnąć ich na margines życia.

Dobrzy menadżerowie – skuteczni, inteligentni,  prawi i rozsądni – potrafią nawet słabą firmę uczynić doskonałą, zapewnić ludziom pracę, a społeczeństwu dobre produkty i dobrobyt, organizując umiejętnie kadry i zasoby do efektywnego urzeczywistniania wyznaczonych celów, za które uznają nie tylko zwiększenie zysków, ale też zaoferowanie ludziom pracy, firmie zaś zapewnienie długotrwałej egzystencji.

Można wyróżnić cechy profesjonalizmu menadżera. Są to:

  • Niezależność rozumiana w kategoriach autonomii roli organizacyjnej.
  • Odpowiedzialność za działanie i osiągane wyniki.
  • Pragmatyzm wyrażający się w umiejętności oddzielenia sfery zawodowej od innych sfer działalności jednostki i obiektywizowania sytuacji i zdarzeń.
  • Identyfikacja z zawodem.
  • Racjonalizm rozumiany jako postulat kierowania się wiedzą i obiektywizmem.
  • Potrzeba osiągnięć, która wyraża się w poszukiwaniu możliwości osobistego rozwoju i osiągnięć zawodowych, stałe doskonalenie się, aby pomyślnie realizować zadania organizacji.

Skuteczny menadżer:

  • Wie, na czym schodzi czas.
  • Skupia się na świecie zewnętrznym organizacji, ogniskując swoje wysiłki na rezultatach niż na samej pracy.
  • Buduje na zaletach, a nie na słabościach.
  • Koncentruje się na kilku głównych dziedzinach, w których duże osiągnięcia mogą przynieść wybitne rezultaty.
  • Podejmuje skuteczne decyzje, wiedząc, że to przede wszystkim kwestia właściwych kroków poczynionych w odpowiedniej kolejności.
  • Potrafi tworzyć wizję i ma dar narzucania innym swoich koncepcji i pomysłów, a także angażowania ich do współpracy w celu urzeczywistnienia tych wizji.
  • Oznacza się zdecydowaniem i konsekwencją w realizacji swojej wizji.

 

Zawód menadżer

Zawód menadżer

Zespół – w zarządzaniu grupa osób mająca wspólny cel. W większości firm cel jest określony i powinien być dostrzegany przez wszystkich członków zespołu, a nie tylko przez lidera. W zespole powinien być dobry lider. Jest on warunkiem zmierzania zespołu w określonym kierunku. Aby zespół działał sprawnie wszyscy jego członkowie muszą mieć wolę współpracy, dobrze się komunikować i posiadać podział zadań. Ten powinien być staranny i przemyślany. Ponadto dobry zespół powinien charakteryzować się poprawnymi relacjami – w pozytywnej atmosferze, otwartości i bez większych konfliktów. Poprawne relacje w zespole wpływają również na wewnętrzną motywację jego członków.

Cechy wspomagające efektywność zespołu to:

  • wewnętrzna automotywacja poszczególnych członków zespołu – może ją również wykreować dobry lider, ale znacznie lepiej, gdy jest naturalna,
  • zaufanie do innych osób – jeśli go brak, duża część energii zespołu poświęcana jest na niepotrzebną kontrolę. Brak zaufania ogranicza też szczerość i otwartość,
  • wspólnie ustalone zasady postępowania – powinien być to kodeks wypracowany przez wszystkich członków zespołu, inaczej może zostać uznany za narzucony i będzie łamany. Najlepszy kodeks zawiera zarówno wspólne wartości, jak i procedury efektywnego postępowania
  • budowanie na różnicach – umiejętność doprowadzenia do sytuacji, gdy odmienne opinie nie powodują konfliktu. Ich konsekwencją jest twórcza dyskusja, która szybko kończy się znalezieniem wspólnego rozwiązania,
  • elastyczność i otwartość na zmiany,
  • ciągłe doskonalenie się.

Każdy zespół przechodzi określony cykl życia, na który składa się pięć etapów:

Budowa i integracja

Na tym etapie zespół dopiero powstaje. Pierwszym zadaniem jest zatem dobór odpowiednich osób, tak, by podział ról i kompetencji w zespole był odpowiedni. Ważne, by członkowie zespołu byli zróżnicowani, bo pozwoli to na wzajemne uzupełnianie się ludzi i dochodzenie do twórczych rozwiązań. Istotne są również wiedza i umiejętności. Suma kompetencji wszystkich członków zespołu powinna przewyższać listę kompetencji, potrzebnych do wykonania zadania, jakie stoi przed zespołem.

Kolejne zadanie to rzeczywista integracja zespołu. Jego członkowie poznają się, budują pozytywne relacje, tworzy się wzajemne zaufanie.

Na tym etapie członkowie zespołu powinni poznać jasno sprecyzowane cele, zarówno te stojące przed każdym z jego członków, jak i przed zespołem w ogóle.

Faza ta musi skończyć się powodzeniem, aby poszczególne osoby stworzyły zespół, sprawnie realizujący wspólny cel.

Docieranie się

Na tym etapie ujawniają się pierwsze różnice w osobowościach i oczekiwaniach poszczególnych osób. Dochodzi zatem do fazy konfliktów. Jest to zupełnie normalne i menedżer zespołu nie powinien się tym zrażać. Jeśli prawidłowo przeprowadzi zespół przez tę fazę, jego członkowie nauczą się akceptować i szanować wzajemne różnice. Dopiero wtedy pojawią się pierwsze efekty synergii.

Tworzenie synergii

Jest to najlepszy okres w życiu zespołu. Ludzie są zintegrowani i dotarci, zadania podzielone. Wszyscy dążą do wspólnego celu. Rola lidera na tym etapie polega na:

  • wyznaczaniu celów całościowych i długofalowych, bez zbytniego ingerowania w planowanie zadań dla poszczególnych osób,
  • delegowaniu możliwie dużych uprawnień i okazywaniu zaufania,
  • motywowaniu jednostek, przeżywających okresowy spadek motywacji,
  • prowadzeniu indywidualnego coachingu dla osób, które go potrzebują,
  • monitorowaniu, kiedy pojawią się symptomy kolejnej fazy życia zespołu.

Kryzys wieku średniego

Pojawiają się pierwsze oznaki zmęczenia i znudzenia, motywacja jest obniżona. Ludzie uważają, że nie rozwijają się, ponieważ od dłuższego czasu robią to samo. Rutyna powoduje z czasem pierwsze symptomy wypalenia i obniżoną jakość działania.

Jeśli menedżer nie odpowie na kryzys wieku średniego, zespół wchodzi w fazę równi pochyłej. Rutyna pogłębia się, ludziom coraz mocniej dokucza wypalenie zawodowe i poczucie braku rozwoju. Pierwsze osoby opuszczają zespół, a czasem przeciwnie, dochodzi do wegetacji i „trzymania się stołków”. Ta faza może trwać długo np. w przedsiębiorstwach, które same są na etapie równi pochyłej, lub nagle stają przed odgórną decyzją o zmianie menedżera lub rozwiązaniu zespołu.

Odnowa i reintegracja lub równia pochyła

Odnowa i reintegracja jest prawidłową reakcją lidera zespołu na kryzys wieku średniego. Zadaniem lidera jest doprowadzenie ponownie do etapu synergii przez:

  • zmianę zakresu obowiązków,
  • przedstawienie zespołowi nowych zadań,
  • wprowadzenie nowej osoby do zespołu,
  • awansowanie niektórych osób,
  • delegowanie większej odpowiedzialności i decyzyjności,
  • zaangażowanie zespołu we wspólne planowanie, konsultowanie swoich decyzji z zespołem,
  • szkolenia, wyjazdy integracyjne i motywacyjne.
Zespół i jego cykl

                            Zespół i jego cykl

  1. Rafał Szczepanik, Budowanie zespołu, Helion, Gliwice, 2005
  2. Kazuo Inamori, Zarządzanie Ameba, każdy pracownik w roli głównej, UE, Poznań, 2014.
  3. Peter Thiel, Zero to one, MT Biznes, 2012.

AUDYT

Categories: Bez kategorii
Comments: No

Audyt często kojarzy się nam z nieprzyjemną procedurą, która ma na celu skontrolować nasze różne procesy, zanalizować je i ocenić. Pracownicy natomiast obawiają się, że podczas audytu zostaną wykryte ich błędy i niedopatrzenia. Audyt to działalność niezależna i obiektywna, która ma na celu usprawnienie działalności operacyjnej przedsiębiorstwa.

 

Aby uświadomić sobie rolę i znaczenie planu audytów, należy przedstawić podstawowe cele procesu planowania:

  • zgromadzenie danych na temat obszaru działalności jednostki, który ma być poddany badaniu,
  • przyswojenie obszaru poddawanego badaniu,
  • ocena ryzyka,
  • sprecyzowanie celów i zakresu audytu,
  • rozpoznanie kryteriów porównawczych dla badanej działalności.

(K. Knedler, 2005, s. 43)

 

Audytor powinien posiadać cechy takie jak:

  1. Intelektualna ciekawość oraz wyobraźnia, która powinna wyrażać się niezależnym spojrzeniem oraz wdrażaniem oryginalnych rozwiązań oraz nowości w dziedzinie zaleceń.
  2. Dynamizm oraz energia, które oznaczają wzmożony wysiłek, szybkie tempo pracy oraz sumienność.
  3. Swobodne zachowanie oraz zrównoważenie, bez jakiejkolwiek arogancji wraz z powstrzymaniem emocji w warunkach kryzysowych, ponoszenie konsekwencji, nieuleganie naciskom czy też spełnianie zadań audytora.
  4. Stała komunikacja, wyrażane poglądów w sposób ustny jak i pisemny zrozumiale i przejrzyście.
  5. Rygor i metoda, wdrażanie przez umiejętność analitycznego rozumowania, które pozwoli ukazać problemy oraz zdolność syntezowania tychże trudności dla zwalczenia wszelkich nieprawidłowości i rozdania rzeczowych zaleceń.

(A. Herdan 2009, s. 91)

Audytor zewnętrzny w stu procentach będzie obiektywny podczas oceny procesów zachodzących w organizacji, co niestety można podać w wątpliwość w przypadku osoby z wewnątrz. Ale nie musi tak być. Dzięki audytowi z zewnątrz można uniknąć sytuacji, w której audytor podlega na przykład pod kierownika, który wykorzystując to, ukryje nieprawidłowości, które zostały ukazane podczas audytu.

Obecnie audytorzy wewnętrzni potrafią wspomóc kierownictwo w:

  • wszelkich dziedzinach technicznych, które nie koniecznie przynależą do specjalności kierownictwa
  • analizie przyszłości, a więc nie tylko przeszłości
  • opinii merytorycznej wszelkich sprawozdań
  • śledzeniu czynności, które zazwyczaj kierownictwo nie ma możliwości monitorować
  • doręczeniu informacji dla spraw decyzyjnych
  • minimalizowaniu oraz identyfikowaniu ryzyka
  • ukazywaniu reguł zarządzania oraz naruszeń procedur

(A. Herdan 2009, s. 92)

Audyt dzieli się na etapy:


– stworzenie planu audytu

– realizacja audytu

– informacja o wynikach audytu

Audyt nie kończy się jednak na samym sprawozdaniu. Ważne jest stałe monitorowanie wprowadzonych zmian i  ich wpływu na system zarządzania oraz osiąganie wyznaczonych w firmie celów.

Korzyści audytu w firmie:


Po zakończeniu audytu podejmowane są działania doradcze  i przekazywane są propozycje usprawnień. W sprawozdaniu końcowym z audytu można uzyskać informację o tym, czy procedury kontrolne funkcjonują w niej w odpowiedni sposób, czy wskaźniki, które zostały przypisane poszczególnym działaniom, są dobrze określone i przede wszystkim czy osiągane efekty są zgodne ze wskaźnikami, czy też jednak wyniki są daleko poniżej średniej.

 

W moim ostatnim wpisie Błędy w biznesie cz. I wymieniłam moim zdaniem najczęstsze błędy popełniane przez przedsiębiorców.

Były to:

  • zmiany
  • firma musi zarabiać
  • budowanie zespołu
  • nazwa

 

Dziś chciałabym do tej listy dodać jeszcze kilka, moim zdaniem najczęściej popełnianych błędów.

BRAK REKOMENDACJI

Zbieranie rekomendacji od Klientów, to bardzo ważny aspekt każdego przedsiębiorcy, jednak praktycznie każdy z nas o tym zapomina. Opinie innych ludzi często są kluczowym elementem składającym się na decyzję zakupową. Przedsiębiorcy pamiętajcie, że po sfinalizowaniu każdej udanej transakcji dla obu stron warto pamiętać, aby poprosić danego Klienta o rekomendacje, o napisanie kilku słów na temat nabytego produktu czy usługi. Może to bardzo mocno zaprocentować w naszym biznesie w przyszłości.

ZŁE PODEJŚCIE DO SPRZEDAŻY

Czasami sprzedawanie produktu czy usługi jest niezbędne, bez tego nie można zbudować biznesu. Nie należy tego traktować jako natrętną czynność. Ogromną rolę odgrywają tu przekonania. Czy sprzedaż nie właśnie na tym polega ? Sprzedaż nie jest niczym niestosownym, pod warunkiem, że mamy pewność, że dany produkt czy usługa będzie dla Klienta wartościowy, rozwiąże jego problemy lub sprawi, że poczuje się lepiej. Bardzo ważne jest to, aby samemu mieć przekonanie do danego produktu czy usługi.

WIZERUNEK PRACOHOLIKA

Należy pamiętać, że biznes to relacje, a każdy przedsiębiorca to człowiek, który ma rodzinę, dom, hobby. Od czasu do czasu warto pokazać innego siebie, nie tylko w wydaniu biznesowym J Należy budować każdy biznes z ludzką twarzą, a nie twarzą pracoholika.

 

błędy w biznesie

błędy w biznesie

Każda praca, nawet zdalna posiada swoje wady.

W ostatnim wpisie PRACA ZDALNA – ZALETY wymieniłam kilka zalet (oczywiście, każdy z Was na pewno wymieniłby jeszcze inne :))

Były to:

  • Globalne korzyści społeczne
  • Korzyści dla zdrowia i rodziny
  • Identyfikacja, zaufanie, szacunek
  • Przyjazne warunki
  • Oszczędność czasu i pieniędzy
  • Samodzielność i niezależność

 

Dziś chciałam poruszyć temat wad pracy zdalnej. Praca zdalna ma swoje minusy. Trzeba mieć naprawdę dużo motywacji, która wypływa z tego, że lubi się to, co się robi, a nie zmusza do każdej czynności.

 

WADY PRACY ZDALNEJ

Samokontrola –  to chyba największa wada pracy zdalnej. Swobodne zarządzanie swoim czasem pracy w trybie pracy zdalnej może niekiedy przemienić się w jej wadę, a dla niektórych może ona nawet być tragiczna w skutkach. Taki tryb pracy wymaga zarówno urlopu, pilności, jak i silnej woli. Jeżeli ich nie ma lub są słabo wypracowane, ryzyko jest duże. W koło jest wiele rozpraszaczy jak na przykład szybkie zakupy, czy przygotowanie obiadu. To z kolei prowadzi do kolejnej wady pracy zdalnej jaką jest nieporozumienie.

Nieporozumienie – często ludzie pracę zdalna mylą z tym, że tak naprawdę są dostępni, mogą pójść do sklepu, zająć się obiadem czy opiekować się dzieckiem. Takie podejść często rodzi nieporozumienie, gdyż często trudno zrozumieć, że praca zdalna również wymaga skupienia, o które czasami zdecydowanie trudniej w zaciszu domowym niż w biurze.

Izolacja – Praca to nie tylko wykonywanie swoich obowiązków, lecz także kontakty ze współpracownikami. W pracy zdalnej jest się pozostawionym samemu sobie, skazanym wyłącznie na swoje towarzystwo. Jeżeli nie jest się typem samotnika, brak kontaktu z innymi podczas rozmowy, brak przerwy obiadowej czy pomocy przy bardziej skomplikowanych projektach może być problemem i zarazem wadą pracy na odległość.

Ciągle w pracy – Poczucie uwięzienia w czterech ścianach mieszkania to kolejna wada pracy zdalnej. Codzienna praca  w tym samym miejscu, które jest przeznaczone do wykonywania obowiązków służbowych a zarazem do życia, może być często wyzwaniem. W takich warunkach często łatwo zatracić granicę pomiędzy pracą a życiem prywatnym. Dlatego dobrze od czasu do czasu zmienić otoczenie na wykonywanie swoich obowiązków pracowniczych na przykład do parku czy kawiarni.

 

PRACA ZDALNA – ZALETY

Obecnie dynamiczny rozwój współczesnych form komunikacji zmienił nasz sposób porozumiewania się. Kontakty osobiste niejednokrotnie zastępowane są przez szybsze i łatwiejsze formy zdalne. To wszystko spowodowało powstanie PRACY ZDALNEJ. 

ZALETY PRACY ZDALNEJ:

Globalne korzyści społeczne – eliminacja konieczności codziennego dojeżdżania do pracy sprzyja aktywizacji zawodowej osób mieszkających w obszarach słabiej rozwiniętych lub tam, gdzie jest większa stopa bezrobocia, bezpośrednio przyczyniając się do rozwoju właśnie tych obszarów. Jest to duża szansa na zatrudnienie osób niepełnosprawnych, które mogą być aktywne zawodowo bez konieczności wychodzenia z domu.

Korzyści dla zdrowia i rodziny – praca zdalna ogranicza stres. Eliminacja stresu ma istotny wpływ na samopoczucie a co za tym idzie na wydajność i efektywność w pracy.

Identyfikacja, zaufanie, szacunek – Praca zdalna jest ściśle projektowa, wymaga innego systemu zarządzania. Taki system wymaga uruchomienia pokładów obopólnego zaufania i szacunku tak pracownika do organizacji, jak i odwrotnie.

Przyjazne warunki – Zaletą pracy zdalnej niewątpliwie są przyjazne warunki pracy. Nie ma znaczenia czy jest to dom, ogród czy plaża. Miejscy pracy zdalnej zależy od pracownika, który ją wykonuje.  Fakt, że pracuje się u siebie, czy też w miejscu przez siebie wybranym, zawsze daje ogromny komfort oraz swobodę działania.

Oszczędność czasu i pieniędzy – jedna z największych zalet pracy zdalnej. Oszczędność czasu i pieniędzy, związana z brakiem dojazdów do pracy. Dla niektórych to nawet kilkaset złotych miesięcznie.

Samodzielność i niezależność – Praca zdalna to przede wszystkim większa elastyczność, tak życia zawodowego jak i prywatnego. Nie ma tu narzuconych godzin pracy, co daje możliwość wykonywania zadań w czasie swojej najwyższej aktywności intelektualnej i fizycznej. Każdy dostosowuje sobie tryb pracy do siebie.

 

Nepotyzm to inaczej faworyzowanie członków rodziny przy obsadzaniu stanowisk i przydzielaniu godności.

Nepotyzm może być dolegliwy, bo stanowi pożywkę dla mobbingu i stwarza pole do nadużyć.

Jeśli nie chcesz stać się ofiarą nepotyzmu:

  1. Upewnij się, czy firma pozwala na to, by między osobami pozostającymi w osobistej relacji była zależność służbowa.
  2. Przyjrzyj się zasadom zatrudnienia – w procesie rekrutacji powinna uczestniczyć więcej niż jedna osoba.
  3. Czy w firmie obowiązuje merytokratyczny sposób zarządzania oparty na kwalifikacjach i doborze osób o najwyższych kwalifikacjach na danym stanowisku?
  4. Dowiedz się, w jaki sposób i komu można zgłosić różne nieprawidłowości.
  5. Czasami warto się zdać na intuicję – tam gdzie nie ma nepotyzmu jest lepsza atmosfera pracy.
  6. Wspierajmy się w przestrzeganiu praw pracowniczych wszyscy razem.

 

NEPOTYZM

          

 

Bibliografia:

  1. Eleanor Herman: Królowa Watykanu. Warszawa: Wydawnictwo JEDEN ŚWIAT, 2009.
  2. Nepotyzm na świecie – jak radzą z nim sobie różne kraje. Forsal, 2012

Nie tylko myśli wpływają na ciało, również ciało wpływa na umysł !

Psycholog oraz profesor Amy Cuddy udowodniła wraz z innymi naukowcami, że przyjmując określoną pozycję ciała, powodujemy również zmiany w naszej gospodarce hormonalnej.

Kiedy przyjmujemy „silną” pozycję ciała, czujemy się bardziej pewni siebie, mamy większą wiarę w nas samych, jesteśmy bardziej zdecydowani oraz przekonujący dla innych.

Kiedy natomiast decydujemy się na „słabą”, niepewną, zamkniętą pozycję ciałą, skazujemy się na to samo – nasze działania również są słabe, brakuje nam siły przebicia, nie wierzymy w siebie, przedstawiamy się w gorszym świetle i w konsekwencji możemy osiągać gorsze wyniki.

DWIE MINUTY SIŁY

Przyjmując „silną” pozycję ciała przez zaledwie dwie minuty, doprowadzamy do wzrostu testosteronu oraz spadku kortyzolu. Nie są to zmiany długofalowe – zaledwie przez kolejne 60 minut będziemy bardziej pewni siebie. Czy warto ? Zdecydujcie sami 🙂

AKTYWNI BARDZIEJ PEWNI SIEBIE

Ćwiczenia fizyczne sprawiają, że czujemy się lepiej, atrakcyjniej i zdrowiej. Ćwiczenia fizyczne mogą spowodować wzrost naszej pewności siebie poprzez automatyczne utrzymywanie silnej, zwycięskiej postawy ciała.

Dbając o właściwą postawę ciała i odpowiednio nad nią pracując sprawiamy, że nasze ciało automatycznie produkuje interesujące dla nas hormony nie tylko podczas ćwiczeń, lecz także zapewnia nam je na stałe poprzez to, że mocne mięśnie pozwalają nam utrzymać właściwą sylwetkę.

Więc plecy prosto, głowa do góry i pamiętaj bądź pewny/pewna siebie ! 🙂

 

Pewność siebie

Bibliografia:

Amy Cuddy, Wstań! Skuteczny sposób, by zyskać pewność siebie i stawić czoło wyzwaniom, Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2016.

Prokrastynacja to problem który w znacznym stopniu przekłada się na efektywność działania firm.

Implementacja intencji – każde nowe zadanie wymaga konkretnego osadzenia w rozkładzie dnia pracy, aby było skuteczniej realizowane. Jeśli istnieje określony moment w ciągu dnia lub nowy obowiązek powiązany jest z dotychczas wykonywaną czynnością, łatwiej jest ją wykonywać od razu. Na przykład, kiedy problemem jest odpowiadanie na maile, wdrożenie w firmie niepisanej zasady, że przed zrobieniem kolejnej kawy trzeba odpowiedzieć na pięć maili, zwiększy skuteczność i zniweluje zwlekanie z odpowiedziami.

Trening rozpoczynania – kiedy już rozpoczniemy daną czynność, trudniej nam odpuścić jej wykonywanie. Trzeba zadbać o to, by pracownicy możliwe jak najszybciej rozpoczynali dany projekt lub czynność, zaczynając od jej najbardziej komfortowej części. Im szybciej dane działanie zostanie rozpoczęte, tym mniejsze ryzyko, że zostanie odłożone na później.

Rezultat na dany dzień – im mniejsza jednostka czasowa, w której cel ma być zrealizowany, tym większa motywacja do działania. Wyznaczanie małych mierzalnych rezultatów na każdy dzień pomaga w zwalczaniu prokrastynacji, ponieważ miłośnicy adrenaliny w pracy mogą sprawdzić swoją skuteczność, a osoby wykonujące proste czynności są w stanie lepiej kontrolować oczekiwane efekty.

Odpoczynek – kiedy w pracy pojawia się natłok zadań, brakuje czasu na odpoczynek. Wtedy mózg „kradnie” kilkuminutowe przerwy, kiedy się zawiesza i odpoczywa. Czas odpoczynku jest ważny, ale także jego jakość. Warto wyznaczyć w swojej firmie strefy odpoczynku i konkretne godziny korzystania z nich. Pracownicy będą mieli szanse skutecznie odpocząć i nie absorbować się wzajemnie. Czas na jedzenie, nawodnienie organizmu przełoży się na zregenerowanie sił potrzebnych do działania, a pracownicy będą rzadziej odwlekać realizację obowiązków.

 

Prokrastynacja

                                   Prokrastynacja