Co nas blokuje przed wykonywaniem zaplanowanej pracy?

Pod koniec maja miałam okazje pracować, w trakcie warsztatów, z grupą właścicieli start-upów inkubatora przedsiębiorczości. Postawiłam bardzo trudne pytanie „Co najczęściej blokuje nas przed wykonywaniem zaplanowanej pracy i jak temu zaradzić?” Poniżej przedstawiam Wam odpowiedzi wypracowane przez dwie grupy. Być może dla wielu z Was będzie to inspiracja do zmiany swoich codziennych nawyków.

Grupa I:

Sabotaże:

  1. Internet;
  2. Filmy, seriale, rozrywka – te, które wciągają;
  3. Gry (komputerowe);
  4. Przekonanie o nieprzygotowaniu, złych warunkach;

Przekonanie, że potrzebuję więcej czasu;

  1. Załatwianie spraw mniejszych w pierwszej kolejności;
  2. Bagatelizowanie zadań (wydają się prostsze niż w rzeczywistości);
  3. Czytanie – rozrywka, ale łatwiej o wymówkę, że pożyteczne;
  4. „Research” przy zakupach;
  5. Nieregularność w godzinach pracy;
  6. Robienie rzeczy od końca;
  7. Wciąganie się w ciekawe dyskusje w nieodpowiednich momentach;
  8. Organizacja miejsca pracy, porządkowanie serwera, porządkowanie papierów („sprzątanie łazienki”).

Antidotum:

  1. Samodyscyplina;
  2. Konsekwentne wprowadzanie planu w życie – nie możesz odpuszczać;
  3. System nagród i „przeszkoda, jako nagroda”;
  4. Umawianie spotkań na koniec pracy;
  5. Regularność;
  6. Przestać poddawać się sabotażom;
  7. Stanowcze „Nie! Zrobię to teraz!”, reagowanie na impuls;
  8. Wyznaczanie czasu, regularnej pracy – „na sprzątanie łazienki”;
  9. Wybór priorytetu;
  10. Umiejętność zaufania pierwszej decyzji (przy zadaniach rutynowych);
  11. Świadomość i gotowość podjęcia ryzyka;
  12. Przekazywanie, delegowanie zadań;
  13. Szef, który wyznacza zadania;
  14. Groźba kary finansowej;
  15. „Kurier” do drobnych spraw (grupowanie);
  16. Wycena wartości danego zadania (mojej pracy + roboczogodzina).

Grupa II:

Sabotaże zewnętrzne:

  1. Portale społecznościowe (nowinki technologiczne, dziwactwa);
  2. Prace porządkowe;
  3. Przerwy śniadaniowo-kawowe;
  4. Spacery pobudzające;
  5. TV;
  6. Zabawa z dzieckiem – w godzinach porannych, zamiast wyjście do pracy;
  7. Inne zadania niż priorytet;
  8. Rozmowy telefoniczne – plotki;
  9. Spotkania luźne;
  10. Hodowla sabotażysty na później, podkarmianie go, wyciąganie, gdy będzie potrzebny.

 

Sabotaże wewnętrzne:

  1. Nie chce mi się;
  2. Zrobię to jutro;
  3. Mam jeszcze czas;
  4. Zastanowię się – przemyślę;
  5. Za słabo jestem przygotowany;
  6. Jestem zmęczony;
  7. Doczytam jeszcze;
  8. Teraz zrobię coś innego, a potem … .

 

Antidotum:

  1. Blokada czasowa – samodyscyplina + zwiększenie komfortu + odroczenie przyjemności -> narzędzia blokujące na określone godziny, np. facebook (time camp);
  2. Utrzymywać bieżący porządek – ustalać 10 minut na sprzątanie;
  3. Kawa, śniadanie – jako nagroda;
  4. Telewizor wyłączony – jako nagroda;
  5. Zabawa z dzieckiem po pracy;
  6. Priorytet najważniejszy;
  7. Telefon czasowo wyłączony;
  8. Maile po priorytecie i pod koniec pracy;
  9. Ciekawostki – zapisać na kiedyś -> stwórz listę;
  10. Za niepoddanie się – nagroda – > wygrasz z lenistwem (sabotażystą) – nagroda jako wzmacnianie;
  11. Sygnał pobudzający do działania (zdanie, tekst na ścianie lub cytat);
  12. 15 minut robię, nawet jak jestem słabo przygotowany;
  13. Rozbijanie trudnych zadań na mniejsze części;
  14. Myśleć, wyobrażać dwie wersje: jak nie robię zadań i jak robię zadania oraz odpowiadać sobie przy każdej wersji na dwa pytania jakie będą konsekwencje i jak będzie wyglądać moje życie?
  15. Robić 30 minut -> czytać 1/7 -> robić 30 minut;
  16. Sabotaże pod klucz;
  17. Nie chce mi się – tylko w głowie, więc jest to nie prawda i można to zrobić;
  18. Mobilizacja + zacznij
 
Comments

Gdyby każdy konsekwentnie stosował powyższe antidotum, wszystkie blokady by puściły i wiele spraw, może nawet całych branż, ruszyło by do przodu. Jednak w czasach zdominowanych przez internet i telewizje, gdzie wszelkie rozrywki i czasozapychacze są nam nachalnie wciskane za pośrednictwem np. reklam, nie jest prosto ‚chcieć’. Treść wpisu daje jednak nadzieję, że zmiana jest możliwa. Uzmysławianie tego jest bardzo ważne! Oby tak dalej.

Zespół ProLearning

dziękujemy za słowa wsparcia ! 🙂